تاریخ ارسال : ۹۶/۰۶/۳۱



تار موی انسان‌ها هم مانند همه‌ی اجزای زنده‌ی دیگر دارای عمر مشخصی است. عمر سلول‌های مو، حداکثر چهار سال بوده و به‌طورکلی هر تار موی انسان دارای یک چرخه رشدی است که سه تا شش سال به طول می‌انجامد. طبق گفته‌ی کارشناسان ریزش روزانه ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو طبیعی است و جای هیچ‌گونه نگرانی وجود ندارد؛ اما اگر احساس کردید از این تعداد بیشتر است حتماً موضوع را جدی بگیرید.

از عمده‌ترین دلایل ریزش مو مشکلات هورمونی، پرکاری و یا کم‌کاری تیروئید و عدم ترشح هورمون آندروژن یا استروژن است. هم‌چنین کم‌خونی، بیماری‌های عفونی و یا بیماری‌های ناشی از وجود میکروب هم می‌توانند تأثیر زیادی در این زمینه داشته باشند. البته می‌توان گفت یکی از مهم‌ترین عوامل در ریزش مو استرس است که درواقع یکی از عوارض ناشی از استرس‌های فیزیکی و روانی است و به دلیل وجود تغییرات هورمونی و یا وجود مشکلی در سیستم ایمنی بدن رخ می‌دهد.

 به‌طورکلی مواقعی که افراد دچار تنش و استرس و اضطراب می‌شوند، سیستم دفاعی بدنشان دچار مشکل می‌شود و شروع به نمایان کردن نشانه‌هایی می‌کنند که ریزش مو یکی از بارزترین این نشانه‌ها است. نظرات زیادی در خصوص رابطه بین استرس و ریزش مو وجود دارد که در اینجا به دو مورد از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  • دکتر خلیل صداقت پیشه: استرس‌ها شامل دو نوع فیزیکی و روانی هستند. استرس‌های فیزیکی در اثر خونریزی‌های حاد و ناگهانی، زایمان و عمل‌های جراحی سخت ایجاد می‌شوند و استرس‌های روانی شامل خستگی‌های شدید ناشی از کار زیاد، افسردگی‌های ناشی از مرگ یکی از نزدیکان، از دست دادن شغل و یا جدایی است.
  • دکتر ساناز سامی: در مواقعی که فرد در معرض عوامل استرس‌زا قرار می‌گیرد، در اثر ایجاد تغییرات هورمونی و ترشح هورمون کورتیزول یا استرس، درصد بیشتری از حجم موهای سر وارد مرحله استراحت یا تلوژن قرار می‌گیرند. در مرحله استراحت، رشد موها متوقف ‌شده و پس از گذشت سه تا چهار ماه، موهایی که در مرحله استراحت قرار داشتند، شروع به ریزش می‌کنند. بسته به نوع استرس و فشار روحی که به افراد وارد می‌شود، میزان ریزش موها، تغییر پیدا می‌کند.

برای درمان ریزش موی ناشی از استرس باید سعی کنید تأثیر عوامل استرس‌زای محیط را به حداقل ممکن برسانید. کارهایی مانند ورزش کردن، کتاب خواندن، دویدن و صحبت کردن در رابطه با استرس می‌تواند نقش بسیار عمده‌ای در کاهش آن داشته باشند.

نگین تربتی


ارسال دیدگاه