تاریخ ارسال : ۹۶/۰۵/۰۶



اختلال شخصیت دوقطبی، بین افسردگی و شیدایی یک بیماری روانی است که افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات خلقی می‌شوند؛ به صورتی که بین افسردگی و شیدایی مدام در حال دگرگونی هستند. این بیماری بیشتر اوقات با افسردگی شروع می‌شود و پس‌ازآن حالت شیدایی نمایان می‌شود. دورهٔ شیدایی در این بیماری معمولاً هفته‌ها یا ماه‌ها طول می‌کشد، با شدت بسیار زیادی اتفاق می‌افتد و بیمار نیاز به مراقبت شدیدی دارد، پس از پایان این دوره افسردگی نمایان می‌شود که دقیقاً برعکس دورهٔ شیدایی است.

دورهٔ شیدایی این بیماری به‌گونه‌ای است که بیماران در اوج خوشحالی و شور و شعف ناگهان غمگین می‌شوند، در دورهٔ شیدایی تمرکز فرد کاهش پیدا می‌کند، اشتهایش ممکن است کم شود و در خوابش ممکن است خلل ایجاد شود و بیمار شروع به رفتارهای غیرعادی می‌کند.

از نشانه‌های این بیماری می‌توان به خلق‌وخوی با نشاط بالا، صحبت کردن بدون توقف، پرش افکار، عدم تمرکز، کم‌خوابی، ولخرجی، خساست، افزایش تمایلات جنسی، سو مصرف مواد مخدر، پرخاشگری می‌باشد.

بیماری دوقطبی ارثی است؛ و منشأ ژنتیکی دارد اما چون این مشکل به دلیل یک مشکل فیزیکی در مغز برای کنترل حالات روحی است با دارو قابل‌درمان است، البته این نوسانات از طریق استرس هم ممکن است به وجود بیاید اما بیش‌ترین میزان آن بستگی به خلق اصلی افراد دارد.

 این اختلال در اواخر نوجوانی و در اوایل دوران جوانی شروع به پیدایش می‌کند و در سنین بالاتر از ۴۰ سال معمولاً این وجود ندارد و درصد آن در مردان و زنان به یک اندازه است، در حدود یک نفر از هر ۱۰۰ بزرگ‌سال در طول زندگی خود دچار این اختلال می‌گردد.

افراد مشهوری مانند لودویگ ون بتهوون، پابلو پیکاسو، ناپلئون بناپارت، ارنست همینگوی، وینستون چرچیل، بریتنی اسپیرز، اسحاق نیوتن، صادق هدایت و مرلین مونرو دچار این مشکل بودند. چرچیل این بیماری را سگ سیاه نامید.


ارسال دیدگاه