تاریخ ارسال : ۹۶/۰۵/۰۹


اضطراب اجتماعی

اضطراب اجتماعی یا هراس اجتماعی یک نوع ترس و اضطراب از حضور در موقعیت‌های اجتماعی است، به‌گونه‌ای که فرد از حضور در موقعیت‌های اجتماعی اجتناب می‌کند که در این صورت حتی ممکن است در انجام کارهایش دچار مشکل شود. به‌طوری‌که شاید باعث شود اصلاً از خانهٔ خود خارج نشود.

گاهی اوقات ممکن است فرد از حضور در بعضی از موقعیت‌ها، مثلاً فقط در محیط‌هایی که افراد زیادی حضوری داشته باشند و یا موقعیت‌هایی برای سخنرانی دچار اضطراب شود، در این حالت فرد از مسخره شدن و مورد قضاوت قرار گرفتن در مقابل مردم می‌ترسد که البته کنترل کردن آن احساس، کار بسیار دشواری برایشان است.

 فردی که دچار این بیماری است هیچ تمایلی به ایجاد ارتباط با دیگران ندارد. این افراد قبل از اینکه بخواهند وارد جمعی شوند بارها رفتار و نظر دیگران را تصور می‌کنند، زیرا به‌شدت از اینکه مورد قضاوت قرار بگیرند، می‌ترسند.

این اضطراب معمولاً با علائمی مثل عرق کردن، لرزش دست‌وپا به‌طور مداوم، افزایش ضربان قلب، عدم توانایی در تکلم همراه است. بهتر است قبل از آنکه این افراد دچار بیماری افسردگی شوند، درمان را شروع کنند، بعضی از مبتلایان به این بیماری به دلیل اینکه به روانشناس مراجعه نکنند از الکل و مواد مخدر جهت آرامش خاطرشان استفاده می‌کنند، درحالی‌که فرد مبتلا از طریق روان‌درمانی می‌تواند بهبود پیدا کند، از شیوه‌های درمان این بیماری می‌توان به شرکت کردن در گروه‌های روان‌درمانی اشاره کرد زیرا در این صورت می‌توان عکس‌العمل فرد را در گروه مشاهده کرد، البته در بعضی از بیماران حتماً این کار باید همراه با دارو انجام شود. بسیاری از بیماران داروهای دوپامینرژیک مانند آمفتامینها را مؤثرترین دارو می‌دانند.

امکان مبتلا به این بیماری در کسانی که یکی از نزدیکان درجهٔ اولشان دچار این مشکل است بسیار بالاتر از بقیهٔ افراد است، حتی یک تجربهٔ ناموفق هم می‌تواند یکی از دلایل بروز این بیماری باشد، به‌عنوان‌مثال اگر فرد زمانی در یک موقعیت استرس‌زا و یا مورد تمسخر دیگران قرار گرفته باشد امکان اینکه دچار این بیماری شود بسیار بالاست، زنان بیشتر از مردان به این بیماری دچار می‌شوند.

 

نویسنده: نگین تربتی


ارسال دیدگاه