تاریخ ارسال : ۹۶/۰۴/۲۶


تئاتر سیستم گُرون هلم

دیشب که این تئاتر رو دیدم خیلی به فکر فرورفتم؛ انگار یه سری از واژه‌ها بعد از هر دیالوگ از جلو چشمم رد می‌شد، مثل همدلی، برچسب‌زنی، توهین، قدرت‌طلبی، بی‌مهری و … داشتم فکر می‌کردم چقد می‌تونه لذت‌بخش باشه وقتی کسی نیاز به کمک داره و به مشکل خورده، وقتی دوست داره حرف بزنه، بدون اینکه قضاوت و سؤال پیچش کنیم؛ چرا تا یکی می‌آید از خیانت میگه اول‌ازهمه انگشتمان به سمت شخصی که خیانت کرده پرتاب می‌شه و اونو به عنوان فرد ظالم و فرد مقابلش را مظلوم می‌دونیم؟ چرا یاد نمی‌گیریم اول‌ازهمه فقط گوش کنیم؟ کار سختی هست ولی با تمرین می‌شه یادش گرفت و به قدرتش پی برد …

کم کنیم از قضاوت‌های وقت و بی‌وقتمون؛ کم کنیم از برچسب زدنای بی‌دلیل و منطقی‌مون، کم کنیم از منفعت‌طلبیامون؛ اصلاً ما کی هستیم که بخوایم کسی رو تائید یا رد کنیم؟ دو جنسه بودن چه ایرادی داره؟ تغییر جنسیت چه ایرادی داره؟ می‌شه کمکشون کرد؟ کمک بهشون قشنگ‌تر نیست؟ تردشون نکنیم… ما همه انسانیم. کرد، لر، ترک، مسیح، مسلمون، یهود، فقط تفاوت اسمیِ ماست. همه انسانیم؛ پس انسانی رفتار کنیم!

راست میگن برای اینکه بتونی به چیزی که می‌خوای برسی و درنهایت موفق بشی باید همه رو زیر پات له کنی و بری بالا!!!؛ دیشب یه جملهٔ خیلی قشنگی توی تئاتر گفتن؛ ما دنبال یه آدم خوب که از دید مردم عوضی و کلاش باشه نمی‌گردیم، ما دنبال یه آدم عوضی و کلاش می‌گردیم که از دید مردم آدم خوبی باشه …

چه جملهٔ تأمل‌برانگیزی؛ چقد می‌شه روش فکر کرد؟

یعنی واقعاً شرکتی که انقدر بزرگه و کار کردن درش انقد مهم، دنباله یه آدمیِ که تا به این حد غیر همدل و همدردی باشه؟ آدمی که به خودش اجازه بده به هرکسی که بخواد برچسب و تهمت بزنه و درنهایت به هر دری بزنه تا به هدفش برسه؟! پس انسانیتی که همهٔ ما ازش دم می‌زنیم کجاست؟ بخشید اصلاً انسانیت کسی می‌دونه یعنی چی؟ یا فقط چون واژهٔ شیکی هستش استفاده می‌شه؟ به نظرم بهتره قبل از اینکه به فکر پول و جایگاه اجتماعی باشیم، به فکر وجدان و جایگاه انسانی باشیم.

باور کنید آن‌قدری که شما و من به‌اشتباه فکر می‌کنیم که آگه پول داشته باشیم همهٔ آدما دوستمون دارن این‌جوری نیست، چون آدما هم مثل من و شما دنبال خوب بودن و خوب دیدن می‌گردن؛ پس بیاین سعی کنیم بیشتر آدم خوبی باشیم تا دوست‌داشتنی‌تر به نظر برسیم. شاید با پولِ بیشتر آدمای بیشتری دورمان باشن، اما چه آدم‌هاییمن نظری ندارم…

التماس تفکر


ارسال دیدگاه