تاریخ ارسال : ۹۶/۰۳/۲۱



همدلی

تا حالا شده دلتان بخواهد باکسی حرف بزنید که فقط به حرف شما گوش دهد؟ فقط به چشمانتان نگاه کند دستتان را بگیرد بگوید من در کنارت هستم؟ بدونِ هیچ‌گونه نصیحت و قصد و غرضی؟ اینکه فقط شنونده‌ی احساس شما باشد و درک کند چقدر حالتان متفاوت است؟ اگر کسی بوده که شما در کنار او این احساس را دارید، کسی که به احساساتتان و نیازهایتان  توجه مثبت نشان دهد بدون اینکه  قضاوتتان کند، آن فرد با شما همدلی کرده است.

همدلی چیست؟ همدلی، توانایی درک احساسات و دیدگاه‌های دیگران است ،همدلی یعنی توانایی ورود به دنیای فردی دیگر. اینکه بتوانیم معنی احساساتش را در آن لحظه درک کنیم و با روشی متفاوت با او ارتباط برقرار کنیم؛ همدلی از مهارت‌های هوش هیجانی است کسانی که هوش هیجانی بالایی دارند راحت‌تر می‌توانند همدلی کنند؛ معمولاً افرادی که دارای هوش هیجانی بالایی هستند نسبت به هیجانات بی‌تفاوت نیستند ،می‌دانند که به فرض مثال در زمان عصبانیت نباید خیلی حرف بزنند که باعث تشدید فرد موردنظر نشوند، می‌دانند که لازم نیست تمام حرف‌ها را کامل بعضی از حرف‌ها در رفتارمان است؛ سعی نمی‌کنند دیگران را مورد قضاوت قرار دهند به خودشان اجازه نمی‌دهند تا راحت به افراد برچسب بزنند.

 همدلی باعث می‌شود ارتباط بین فردی تقویت شود. باعث می‌شود افراد احساس کنند بیشتر درک می‌شوند، دیگر تنها نیستند و از طرف جامعه حمایت می‌شوند. می‌دانند که دیگران به آن‌ها احترام می‌گذارند و می‌توانند از آن‌ها حس اعتماد بگیرند.
همدلی نیاز به نزدیکی بیشتری دارد، نیاز دارد با ذهن دیگران آشنا شوید و آن‌ها را درک کنید، آشنایی با ذهن دیگری نیازمند تلاش است. مسائل زندگی هر شخص و استعدادها می‌توانند در ایجاد تفاوت بین افراد نقش داشته باشند؛ درصورتی‌که می‌خواهید روابطتان با دوستانتان حفظ کنید و یا صمیمی‌تر شوید، همدلی را به‌کارگیرید. دوست واقعی همدلی می‌کند.

 

همدردی

همدردی درک و توجه به نیاز انسان‌هاست. همدردی نوعی همراهی با دیگران است، به‌نوعی همراهی باغم و شادی آن‌ها. این همراهی باعث می‌شود طرف مقابلتان احساس کند کسی هست که با او صحبت کند و سبک شود. کسی هست در مواقعی که احساس کند توان مقابله با مشکلاتش را ندارد با او صحبت کند همدردی به این معنا نیست که تمام عقاید طرف مقابل را باور داشته باشیم به‌گونه‌ای که بگوییم هرچه تو بگویی درست است. همدردی درواقع تلاش می‌کند تا بتواند دنیای ذهنی طرف مقابل را درک کند تا بتواند از این راه در جهت حل مشکل به وجود آمده یاری گیرد، البته همدردی همیشه هم درمان‌بخش نبوده است چون کاری که باعث انتقال حس دلسوزی به اطرافیان می‌شود به فرد مقابل حس ترحم را می‌دهد و گرفتن این حس از کسی که به‌نوعی همدردی می‌کند مفید نیست در همدردی ما سعی می‌کنیم طرف مقابل را تسکین دهیم که با صبر و حوصله با مسائل و مشکلاتش کنار بیاد اما دریغ از اینکه این نسکین دادن و حس دلسوزی باعث تحقیر او می‌شود. معمولاً افراد در زمان انجام این کار احساس برتری نسبت به دیگران پیدا می‌کنند و این حس قدرت در مواقع خاص جذاب نیست و باعث آزار اطرافیان می‌شود.

معمولاً سعی می‌شود احساسات طرف مقابل درک شود طوری که خوشحالی او باعث خوشحالی ما و ناراحتی و تأسف او باعث ناراحتی و غم ما می‌شود اما فقط در همین حد.

همدردی از ویژگی‌های انسان است و هر انسانی نسبت به افراد دیگر احساس همدردی می‌کند اما فقط برای مدت کوتاهی،
خیلی از ما همدردی را بهتر از همدلی یاد گرفتیم و انجام می‌دهیم چون همدردی نیاز به خرج کردن احساس و تفکر و یکی شدن ندارد.

اگر می‌خواهید روابطتان بهتر شود همدلی کردن را بیاموزید. همدلی و همدردی در کنار هم نتیجه بخش و خوب است.


ارسال دیدگاه