تاریخ ارسال : ۹۳/۰۹/۲۰



تعریف موقعیت : بسیاری از موقعیت‌های اضطراری در آغاز مبهم‌اند . دودی که دیده می‌شود ، از آتش‌سوزی است یا بخار است که از پنجره بیرون می‌آید؟ زنی که در معرض تهدید به نظر می‌رسد آیا بیگانه‌ای او را تهدید می‌کند یا با شوهرش جر و بحث دارد؟ یکی از معمول‌ترین روش‌های پاسخ در برابر چنین موقعیتهایی ، این است که از اقدام به عمل دست نگه داریم و حضور افراد دیگر به این کار کمک میکند. به این پدیده که حضور افراد دیگر سبب مبهم و غیر ضروری برداشت کردن موقعیت می‌شود ، غفلت اجتماعی می گویند . بعنوان یک نمونه تحقیق ، روانشناسان ، موقعیتی را تدارک دیدند که در آن افرادی که بعنوان آزمودنی در اتاق آزمون منتظر بودند ، می‌شنیدند که آزمایشگر زن که در اتاق دیگر بود روی صندلی می‌رفت تا به قفسه‌ی کتاب‌ها برسد و بعد صدای افتادن او و ناله های او را می‌شنیدند که میگفت :وای، خدای من، پایم ….. نمی توانم تکانش بدهم. نمی توانم این را از رویم بردارم. (البته صدای ناله و افتادن از دستگاه پخش می شد ). سراسر ماجرا ۲ دقیقه طول می‌کشید. از آزمودنی‌هایی که تنها بودند ۷۰ درصد و از آزمودنی‌هایی که در گروه‌های ۲  نفری بودند ، فقط ۴۰ درصد اقدام به کمک کردند. کسانی که کمک نکرده بودند بعدا ادعا کردند که مطمئن نبودند که چه اتفاقی افتاده ولی به این نتیجه رسیده‌اند که وضعیت جدی نیست . این تحقیق و تحقیقات مشابهی که با افراد بیشتری انجام شده‌اند نشان می‌دهند که تعداد افراد بیشتر ، می‌تواند باعث غفلت جمعی شود . ولی غفلت جمعی نمی‌تواند رویدادهای مثل واقعه میدان کاج یا قتل جنوویسی را توجیه کند چرا که در آن ها اضطراری بودن کاملا آشکار بود . پس به یک عامل مهم تر در این شرایط می‌پردازیم.

– لوث مسئولیت: در موقعیت‌های اضطراری وقتی شخصی بداند که افراد دیگری نیز حضور دارند ، بار مسئولیت تنها بر دوش او نمی‌افتد. هر یک از آن‌ها می‌تواند فکرکند که «کس دیگری تا بحال باید کاری انجام داده باشد ، کس دیگری دخالت خواهد کرد » به عبارتی مسئولیت کار و مداخله بین آن ها پخش خواهد شد و از طرف دیگر با همرنگی و تقلید کردن از کسانی که کاری انجام نمی‌دهند ،افراد کاری نمی‌کنند. به احتمال زیاد شب‌های سردی را تجربه کرده‌اید که زیر باران یا برف منتظر ماشین بوده‌اید ولی کسی نگه نداشته است. اگر کمی تامل کنید رابطه این وضعیت با مسئله‌ی لوث مسئولیت قابل توجیه است. آزمایشی که در این مورد صورت گرفت آزمایش جالبی بود که در آن آزمودنی‌ها را در اتاقک‌های انفرادی قرار دادند و به آن‌ها گفتند که در بحث گروهی درباره مشکلات دانشجویان شرکت خواهند داشت و برای اینکه هرکسی با سهم مساوی و بدون هرج و مرج صحبت کند، بحث از طریق میکروفون صورت می‌گیرد. به آن‌ها گفته شد میکروفون تنها در اتاقک کسی که صحبت می‌کند روشن می‍شود و آزمایشگر بحث را نمی‌شنود.در عمل در اتاقک‌های دیگر کسی نبود ولی صدای آنها برای آزمودنی پخش می‌شد. در بحث یکی از آزمودنی‌ها طوری صحبت می‌کرد که در حال دچار شدن به حمله صرع است و بعدا برای تشنج خود تقاضای کمک می‌کرد.ولی آیا آزمودنی آزمایش ما از اتاقک بیرون می‌آید تا موقعیت اضطراری را گزارش دهد و کاری بکند؟ توجه داشته باشید که در این آزمایش ۱.در اضطراری بودن موقعیت هیچ ابهامی نیست ۲. آزمودنی نمی‌توانست بفهمد که افراد در اتاقک‌های دیگر کاری می‌کنند یا خیر و ۳. آزمودنی می‌دانست که آزمایشگر نمی‌تواند از این وضعیت اضطراری مطلع شود. برای برخی آزمودنی‌ها این باور را ایجاد کرده بودند که گروه بحث فقط مرکب از خودش و شخص گرفتار حمله صرع است. به چند آزمودنی گفته شده بود که گروه بحث سه نفری است و بالاخره به عده‌ای هم گفته می‌شد که آن‌ها عضوی از گروه بحث شش نفری هستند. از آزمودنی‌هایی که فکر می‌کردند تنها خودشان از حمله صرع خبر دارند ۸۵ درصد آنرا اطلاع دادند، از کسانی که فکر می‌کردند جزئ گروه سه نفری هستند ۶۲ درصد برای کمک اقدام کردند و از گروه شش نفری فقط ۳۱ درصد قضیه را به آزمایشگران اطلاع دادند. مصاحبه‌های بعدی نشان داد که همه آزمودنی‌ها موقعیت را اضطرار واقعی دانسته بودند.واضح است که عدم دخالت را نمی‌توان نشانه بی‌احساسی یا بی‌تفاوتی دانست در واقع کسانی که کاری نکرده بودند پریشان‌تر بنظر می‌رسیدند. حضور دیگران بود که مسئولیت برای اقدام به عمل را لوث کرد.

 

پل روزولی عاشق جنگل های آمازون است. او برای اینکه توجه جهان را به سوی تخریب این جنگل های بی نظیر جلب کند تصمیم گرفت زنده زنده از سوی یک مار آناکوندا بلعیده شود. این مستند تکان دهنده به زودی در دهها کشور جهان پخش خواهد شد.

مارهای آناکوندا که به عنوان بزرگترین مارهای جهان شناخته می شوند معمولا شکار خود را قبل از بلعیدن خفه می کنند. تا کنون هیچ انسانی جرات انجام چنین کاری را نداشته است. جزئیات این ماجرا هنوز افشا نشده است تا هیجان این مستند که از سوی شبکه دیسکاوری پخش می شود، محفوظ بماند.

با این حال، این ماجراجوی محیط زیست از این آزمون مرگبار صحیح و سالم بیرون آمد. به گفته روزولی، این ماجراجویی قبل از هر چیز برای او یک جنبه حیاتی داشت با این حال ترسش از مرگ بر اثر خفگی را کتمان نمی کند.

او می گوید:

پس از ۱۰ سال زندگی در جنگل های آمازون این تصمیم به ذهنش خطور کرد. همه جهان می دانند که جنگل های آمازون در حال نابودی است با این افراد بسیار اندکی به این مساله توجه می کنند. بنابراین، ما تصمیم گرفتیم دست به کاری بزنیم که همه را شوکه کند و واکنش ها را برانگیزد.

تمام تدابیر برای اینکه پل بر اثر خفگی نمیرد اتخاذ شدند. کارشناسان ابتدا برای او لباس ویژه ای از فیبر کربن مجهز به دوربین ها، یک سیستم تنفسی و یک سیستم ارتباطی برای تماس با بیرون شکم مار را تهیه کردند.

روزولی می افزاید:

ما نمی دانستیم اگر من از سوی مار آناکوندا بلعیده شوم این سیستم ها کار خواهند کرد. با این حال، تلاش کردیم تا اطمینان یابیم که من خفه نخواهم شد.

پل تصریح می کند.:

ما مدت ۶۰ روز در آن قسمت ازجنگل های آمازون که در خاک پرو واقع شده است در جستجوی یک مار آناکوندا مناسب بودیم. تمام مرداب ها و برکه ها را به ویژه هنگام شب کاویدیم. نخستین آناکوندا بیش از ۷.۵ متر طول و حدود ۱۳۵ کیلو وزن داشت. مار به اندازه ای غول پیکر بود که نتوانستیم ان را به دام بیاندازیم. آنگاه یک آناکوندا ماده ۶ متری را یافتیم.

روزولی می گوید:

مار در ابتدا تلاش نکرد تا مرا ببلعد. بیشتر تلاش در فرار داشت اما پس از اینکه آناکوندا را تحریک کردم او مانند یک شکارچی عمل کرد و به سوی من حمله ور شد.

به گفته این ماجراجو، مار ابتدا از سر شروع به بلعیدنش کرد. او حدود یک ساعت در شکم مار بود. با وجود لباس ویژه و تکان خوردن به همراه مار درک صحیح از زمان دشوار بود. در تمام این مدت پل از داخل بدن آناکوندا با اعضای گروه در بیرون در تماس بود.
پل در مورد اینکه چگونه زنده از بدن مار خارج شده است توضیحی نمی دهد اما اطمینان می دهد که هیچ کاری برخلاف قواعد طبیعت صورت نگرفته است.

او توضیح می دهد:

مارها معمولا وقتی در حال بلعیدن طعمه ای بزرگ بوده و خطری تهدیشان می کند آنچه را که بلعیدند بالا می آورند تا قادر به فرار باشند. ما آناکوندا را مجبور نکردیم که کاری را انجام دهد که برخلاف عادت طبیعی اش باشد.

پل تاکید می کند:

جان من در خطر بود و نه جان مار. اکنون نیز مار کاملا صحیح و سالم است.

این مستند مهیج و باورنکردنی یکشنبه شب ۷ دسامبر (۱۶ آذر) از شبکه دیسکاوری در ایالات متحده آمریکا پخش شد. سپس در ۱۰ دسامبر (۱۹ آذر) در کشورهای فنلاند، دانمارک، مجارستان، لهستان و سوئد و در ۱۲ دسامبر (۲۱ آذر) در استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا پخش خواهد شد. این مستند سپس در کشورهای دیگری از جمله چین و هند از سوی دیسکاوری پخش می شود.

 


ارسال دیدگاه