تاریخ ارسال : ۹۶/۰۴/۲۲


رفتار نرمال

همه‌ی رفتارهای افراد یک مرز مشخصی دارد، به این معنی که کم‌وزیاد شدن آن ممکن است مشکل‌ساز شود، به همین جهت نگه‌ داشتنش در حد نرمال نیاز به مهارت دارد، برای مثال ترس، رفتاری است که چندان سالم به‌حساب نمی‌آید؛ اما در بعضی ‌اوقات وجودش لازم است البته وقتی به حدی برسد که روند زندگی عادی را مختل کند به یک رفتار مرضی تبدیل می‌شود و رفتاری ناسالم به‌حساب می‌آید، زیرا باعث اختلال در زندگی فرد می‌شود و روابطش را دچار خلل می‌کند. این موضوع راجع به رفتارهای دیگری مانند اضطراب، غم و شادی و… هم صدق می‌کند. هر کدام از این رفتارها اگر از میزان نرمال خودشان خارج شوند، فرد و اطرافیان دچار مشکل می‌شوند.

حتی محبت بیش‌ازحد نرمال هم ممکن است مسئله‌ساز شود البته درست است که یکی از اساسی‌ترین نیازهای انسان محبت کردن و محبت دیدن است اما نه بیش‌ازحد مجاز، همان‌گونه که بی‌عاطفه بودن رفتار مناسبی به‌حساب نمی‌آید محبت زیاد هم یک رفتار مرضی و غیرنرمال است.

 هر انسانی منحصربه‌فرد است و باید بتواند از توانایی‌هایش در زندگی حداکثر بهره را ببرد، درست است که عشق و محبت یکی از نیازهای اصلی است اما درصورتی‌که بتوان در آن به خود شکوفایی و کمال رسید. محبت به معنای فدا شدن برای شخص مقابل نیست، محبت به معنای بروز عشق و عاطفه در حد نرمال است، در حدی که عزت‌نفس فرد حفظ شود.

برای اینکه بتوانیم مرز بین رفتار سالم و ناسالم را برای خودمان مشخص کنیم باید توجه داشته باشیم رفتارمان کنترل‌ شده و به میزان مشخصی باشد همه‌ی ما وقتی کاری انجام می‌دهیم متوجه غیرعادی شدن رفتارمان می‌شویم؛ پس بهتر است همان لحظه ادامه دادن آن رفتار را متوقف کنیم و با گفتن کلماتی آرامش‌بخش و کنترل‌شده خودمان را از انجام آن منع کنیم.

نه گفتن را بیاموزید! عزت‌نفس خودتان را حفظ کنید و نگذارید فرد دیگری برایتان تصمیم بگیرد.


ارسال دیدگاه