تاریخ ارسال : ۹۳/۱۱/۱۷



عبدالله امیدی در گفت با فارس، با اشاره به مغفول ماندن سلامت روان در کشور، اظهار داشت: طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت سلامت در ۴ حوزه جسمانی، روانی، اجتماعی و معنوی در نظر گرفته می‌شود.

وی افزود: عمده فعالیت وزارت بهداشت معطوف به حوزه جسمانی است و کمتر به سلامت اجتماعی، روانی و معنوی توجه و در برخی موارد نیز اصلاً پرداخته نمی‌شود.

این متخصص حوزه بهداشت روان گفت: با نگاهی به عملکرد وزارت بهداشت متوجه می‌شویم که عملکرد آن معطوف به بیماری‌های جسمانی است بنابراین سلامت معنوی و اجتماعی و تا حد زیادی روانی مغفول مانده است.

* دلایل مغفول ماندن سلامت روانی، اجتماعی و معنوی

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان اظهار داشت: بخشی از این مشکل به شرایط فرهنگی برمی‌گردد از آنجا که پدیده روان همیشه در تاریخ به نوعی با استیگما (انگ) همراه بوده است همواره مورد پرهیز قرار گرفته است و افراد کمتر به دنبال پذیرش بیماری روانی خود یا گذاشتن تشخیص این اختلالات بوده‌اند.

* مبانی نظری مقوله‌های روانشناختی نامشخص است

این متخصص حوزه بهداشت روان با بیان اینکه روان مقوله‌ای پیچیده است گفت: پرداختن به روان شرایط خاصی را می‌طلبد و در بسیاری از موارد ابزار شناخت و مبانی نظری شناخت مقوله‌های روانشناختی برای همگان نامشخص است مثلاً صاحبان حرف و کارخانه‌ها کمتر به افسردگی، فرسودگی شغلی، مسائل شخصیتی و خانوادگی کارکنان خود می‌پردازند زیرا شناخت درستی از این عوامل ندارند یا برای آنها ملموس نیست.

* درمان اختلالات روانی هزینه‌بر است

امیدی گفت: پیشگیری، درمان و توانبخشی اختلالات روانی هزینه‌بر است و کمتر هزینه‌ای برای این مهم اختصاص می‌یابد.

* سلامت روان متولیان زیادی در جامعه دارند

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان تصریح کرد: سلامت روان متولیان زیادی در جامعه دارد که از آن جمله می‌توان وزارت بهداشت، آموزش و پرورش، نهادهای مذهبی، فرهنگی و … را نام برد با اینکه همه آنها معتقدند که در این حیطه فعالیت می‌کنند اما به نظر می‌رسد یکپارچگی کمتری بین آنها وجود دارد.

* بیشترین بودجه وزارت بهداشت صرف سلامت جسمانی می‌شود

این روانشناس بالینی با تأکید دوباره بر اختصاص عمده بودجه وزارت بهداشت به سلامت جسمانی اظهار داشت: سلامت اجتماعی و معنوی نیز مانند سلامت روان از چنین وضعیتی برخوردار است و به نظر می‌رسد بخش قابل توجهی از بودجه وزارت بهداشت صرف سلامت جسمانی می‌شود و روی آوری زیادی به سلامت اجتماعی و معنوی نمی‌گردد.

وی افزود: این شرایط موجب می‌شود که سلامت روان به معنای کل تقریباً دست نیافتنی یا از هزینه بسیار بالایی برخوردار باشد.

* سلامت روانی و معنوی در گرو سلامت اجتماعی

امیدی خاطرنشان کرد: مادامی که آسیب‌های اجتماعی در جامعه وجود دارد نمی‌توان انتظار داشت که سلامت روانی و معنوی در حد قابل قبولی باشد چرا که سلامت مقوله‌ای یکپارچه است و همه عوامل سلامتی بر یکدیگر تأثیر متقابل می‌گذارد.


ارسال دیدگاه